شعری از جنس غزل

همیشه آشنا

      شب شده در حضور غم من هوس تورا کنم

                                             با تو سخن بگویم و با تو دمی صفا کنم

       درد جدایی از تو را با چه کسی بیان کنم

                                             به سحر خنده ی لبت درد دلم دوا کنم

       زدفتر هنر اگر نام تورا قلم زنم

                                            قسم به خاک پاک دل من به هنر جفا کنم

       کبوتر قشنگ من برای آشیان تو

                                             خانه ای از یاس و سمن به جان دل بنا کنم

    برای دیدنت تو از صفا و مروه بگذرم

                                              به پای دیدن توام کل جهان منا کنم

       برای دیدن توام به هر دری سری زدم

                                                    گهی تورا صدا کنم گهی خدا خدا کنم

/ 31 نظر / 13 بازدید
نمایش نظرات قبلی
معصومه

سلام و تشکر از حضور مهربانتان. شعرتان زیبا و سر شار از احساس بود پویا و جاری باشید. بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی آخر الامر گل کوزه گران خواهی شد حالیا فکر سبو کن که پر از باده کنی در پناه لطف بی منتهایش باشید[بدرود]

من و شميم

سلام. زيبا بود. چه خوشبخت بايد باشه کسی که اينهمه محبت می بينه

دختر يخی

سلام...مثل هميشه زيبا و سرشار از ذوق و احساس.موفق باشی

ساسان آقايي

تا آن هنگام كه اوين خانه ي دوستان است،جاي شان سبز و خالي مي ماند

سارای

سلام پسر پاییز... پسر مهر تبسم تلختو دیدم... نوای اشکاتو شنیدم... نامه ی دلتنگیهاتو خوندم... و فراغ و از تک تک نوشته های قلم ناسازگارت حس کردم برات سبزترینای بهاری رو تو خزون هزاررنگت آرزو میکنم...

ستاره

سلام دوست عزیز. خدایا کمکم کن تا< ظلمت> را هرگز به جای<< نور>> نگیرم. با مطلب فوق به روزم و منتظر حضور سبز شما در پناه حق

ستاره

روی شما به سرخی انار ، شب شما به شیرینی هندوانه لبتان مانند پسته خندان و عمرتان به بلندای شب یلدا و غم هایتان به کوتاهی روزش باد. الهی......... آمین یا رب العالمین