يک شعر نو

      گمشده

  ذهن من

  در کوچه پس کوچه های غم

  غمگین نشته است

  دنبال تو......

  دنبال ردپای به جا مانده ات به روی خاک

  روزها

   شبها

        کوچه پس کوچه ها را گشته است

                     در پیچ کوچه ی دلواپسی

   گمگشته است......

  ذهن من...

       برای دیدن تو..

              پر میزند....

   نام تورا فریاد میکند...

             در می زند..

   به هر روزنه ای

        به هر پنجره ای

            سر میزند..

   ذهن من..

        از گم شدنها خسته است....

               هر دری را از دلی تا میزند..

        گویندش:برو!!!!

                این در تا ابد قفل است.....برو!!!!

                    این در همیشه بسته است!

     *******************

             و...........

                 ای که چشمان سیاهت

                         همچو جادوی شب است

       در کدامین طرف کوچه سراغت پیداست

            خبرم کن

                باز رهایم کن از این دلتنگی

                       باز رهایم کن.....

                             باز صدایم کن.....

       گونه ام خشک کن و

                             دیده ترم کن.......

                    بی تو هر روز وشبم بی معناست...

     ای که چشمان تو چون جام شراب....

                   همچو یک ماهی لغزنده در آب......

                         همچو یک شمع..

                              ویا یک مهتاب....

                                  چشم تو جادوی خواب

   در کدامین پس این پنجره ها هستی تو....

                                       کاین چنین.....

                                           تابش ماه......

                                             روی این پنجره ها...

                    همچو چشمان سیاهت زیباست......

  ای تو آزادترین عشق عزیز...

        به نجات من افسرده .....بیا

  تو همان ابر پر از بارانی.....

       به سراغ گل پژمرده..... بیا

                      بر لبم بوسه بزن از لب قندستانت

                            سایه کن بر سر این گمشده ی دستانت

     صبر کن تا نگرد

                    این دل آشفته ی من

                                در گل منظره ی چشمانت

      ای تو تنها نفسم

                    ای همه

                       کار وکسم....

                             جان من...

                                روح من...

                                   عمر من...

                                 بهترین خاطره ام..

                                    ای همه هستی من..

             به سراغ دل افسرده ی من....

                  نه!!!!!

                      نه!!!!!!

             به مزار دل افسرده ی من..

                               بیا..

                چندیست دلم...

                     بی تو دگر...

                          مرده............

                               بیا............

  نوشته ی پسر مهر

      تو اگر میخوانی باور کن که من تو را برای تو      میخواستم....نه برای خودم....من تنها دوستت داشتم...وهمه  میدانند سهم دوست داشتن....داشتن هیچست....هیچ 

                         

     

                   

 

/ 31 نظر / 28 بازدید
نمایش نظرات قبلی
onekiss

salam mamnoon ke az site man dedan kardi site besiyar qashangi dari omidvaram ham joori bemoona

ياشارِ

سلام ...... به راستی خدا کجاست؟؟؟ به غير از دل دردمندان؟؟؟!!!!!!!

امير

سلام ممنون که بهم سر زدی و اين پستت عالی بود خيلی شعر زيبايی بود با اجازه کپی کردم خوشحال ميشم بيشتر باهات آشنا شم خوش باشی فعلا بای

شميم

آغاز دوباره پايان یافت و افسوس بر نهاد آه من جای گرفت شايد وقتی ديگر لازم و ملزوم شوند که ذخيره ی اين روزها - بخواهی و نخواهی - تمام خواهد شد. ... ممنون که به من سر زدين

esmaeil

از شعرات خوشم اومد عشق بال وپری دارد با وسعت مرگ

SABA

دردم نهفته به زطبیبان مدعی باشد که از خزانه ی غیبم دوا کنند... سلام آقا جعفر.آقا ماکه خیلی خوشمون اومد.

تنها ترین تنها

سلام واقعا زیبا بود [گل] تنهاترین شعرم در دفتر ایان ... تنهاترین شاعر تنها ترین تنها ... خوشحال میشم تبادل لینک داشته باشیم [لبخند] اینم آدرس وبلاگ من و دوستم (تنهاترین و مجتبی) http://www.mojtabadtm.mihanblog.com

nanaz

شعرت عالی بود جعفر جان حسابی حال کردم